No útero, antes do nascimento, os gêmeos tiveram a seguinte conversa...
A primeira pergunta: "Você acredita em vida após o nascimento?"
"Claro", diz o segundo, "deve haver alguma. Talvez a nossa existência aqui é apenas uma preparação para a vida após o nascimento ".
"Tolice! Não há vida após o nascimento. Como será a realidade disso? "
"Eu não sei, mas imagino um monte de luz e vamos caminhar com nossos próprios pés e comer com a boca ......."
"Nonsense: correr e alimentar-nos! Para andar não há lugar e para comer, ainda temos o cordão umbilical. Não há vida após o nascimento! "
"O cordão umbilical é muito curto. Não é possível que tudo se resuma a isso! Estou convencido de que após o parto, algo novo irá começar, algo que nós simplesmente não sabemos! "
"Mas não há ninguém que tenha voltado aqui após o próprio nascimento. A vida termina aqui neste lugar, escuro e estreito. "
"Bem, eu não sei bem como a vida após o nascimento será. Mas em todo caso vamos conhecer a nossa mãe e ela vai cuidar de nós "
"Mãe!, Você acredita em mãe? E onde - de acordo com você - fica essa mãe?"
"Em torno de nós, naturalmente. Sem ela nós não existiriamos"
"Eu não acredito! Eu nunca vi uma mãe - portanto elas não existem!"
"Talvez não possamos ver, mas ocasionalmente, quando estamos completamente em silêncio, eu posso ouvi-la cantar e eu sinto sua mão acariciando o nosso mundo. Sabe, eu acho que a vida só começa após o nascimento! ". ( Alojz Uran)
Agora em holandês..
In moeders buik, nog voor de geboorte, sprak een tweeling met elkaar:
Vraagt de eerste:“Geloof jij in het leven na de geboorte?”
“Natuurlijk”, zegt de tweede, “er moet wat zijn. Misschien is ons bestaan hier slechts een voorbereiding op het leven na de geboorte”.“Flauwe kul! Er is geen leven na de geboorte. Hoe zal dat er dan uitzien?”“Ik weet het niet precies, maar ik stel mij veel licht voor en wij zullen lopen met de eigen voeten en eten met onze eigen mond.......”“Lariekoek: zelf lopen en zelf eten! Voor het lopen is hier geen plek en voor het eten hebben wij toch de navelstreng. Er is geen leven na de geboorte!”“De navelstreng is wel heel kort. Dat kan toch niet alles zijn! Ik ben ervan overtuigd, dat er na de geboorte iets heel nieuws begint, iets wat wij gewoon nog niet kennen!”“Maar, er is nog niemand teruggekeerd na de geboorte. Het leven eindigt hier in deze smalle, donkere omgeving”.“Nou, ik weet het niet helemaal hoe het leven na de geboorte zal zijn. Maar in elk geval zullen wij er onze moeder ontmoeten en ze zal voor ons zorgen”“Moeder!, Jij gelooft in moeder? En waar is – volgens jou – deze moeder?”“Overal om ons heen natuurlijk. Zonder haar zullen wij er niet zijn”“Ik geloof er niets van! Ik heb nog nooit een moeder gezien – dus bestaat ze niet!”“Misschien is ze niet te zien, maar af en toe, als wij helemaal stil zijn, kan ik haar horen zingen en voel ik haar hand over onze wereld strelen. Weet je, volgens mij begint het leven toch pas na de geboorte!”
Afkomstig van Mgr. Alojz Uran
Quarta-feira, Setembro 21, 2011
Assinar:
Postar comentários (Atom)

0 comentários:
Postar um comentário